03D5E5B5-3C2A-461E-BCF7-33F53AF3A028

M. Mamaş

ABD tarafından öldürülen Kasım Süleymani’nin cenazesinde hıçkırarak ağlayan Ayetullah Hamaney iktidar hayatı boyunca belki ilk defa böyle insanca ağladı.

Eski Roma kültüründe insanlar sevdikleri birini kaybedince gözyaşlarını bir şişeye koyup beraberinde gömerlermiş. Arkeolojik kazılarda rastlanan gözyaşı şişeleri o dönemden kalma. Roma Kralları da önemli birini kaybettiklerinde adet yerini bulsun diye birkaç gözyaşı lütfedip şişeye doldururlarmış. Ne de olsa yas seremonisinin bir gereği.

Gaddarlıkta kolayca ağlamak da zordur, işte ondandır ki Kralın birkaç damla gözyaşını şişeye akıtması zahiri de olsa kıymetlidir….

Roma Kralları birkaç damla gözyaşını zor zahmet bir araya getirirken; Ayetullah Hamaney’in Kasım Süleymani için döktüğü gözyaşları şöyle orta şeker bir vazoyu doldurabilecek bereketteydi. Seller sular gibi akan kalabalıkların önünde duygular şelale. Ne de olsa “manevî oğlum” dediği Süleymani’nin öldürülmesi kendisini derinden sarstı.

Yılda 500 kişiye yakın insanı idam eden İran rejiminin en tepesindeki Ayetullah Hamaney gerçekten insanca ağladı. Bunun O’nun için ne kadar zor birşey olduğunu tahmin etmek gerçekten düşünmeye değer.

Daha haftalar önce Irak’ta barışçı protesto yapan halktan öldürdükleri yüzlerce kişinin kanları kurumadan….

Hem de 1979’da Kasım Süleymani’nin komutasında katledilen 10 binden fazla Kürd’ün hatıraları silinmemişken…

Tahran’daki Evin Hapishanesinde 30 binden fazla devrimcinin kanları ellerindeyken daha. Bütün bu infazları yeterli görmeyen Rafsan Jani’nin parlamentoda “Evin’den neden ses gelmiyor” diye bağıran sesi halen çınlıyorken…

İdam edilen Kürt kızları cennete gitmesin diye önce tecavüz edilip sonra asılıyorkenki çığlıkları göğü yarıyorken…

Bütün bu ve milyonlarca mezalimi yaşatan sizlerdiniz.

Milyonlarca insanın çığlıklarına ve gözyaşlarına sebep olan sizlerdiniz.

Kitlesel katliam ve ölümler karşısında Roma Kralları gibi lütfedip seremonik birkaç gözyaşı dahi dökmediniz.

Fakat bunun sorumlularından birinin naaşı önünde sarsılarak ağladınız. Ağlamak elbette en insanî duygudur belki de. Ve sahtesiyle gerçeğinin hemen farkedileceği duygusudur. İnsanın içindeki yağmurun gözlerden taşmasıdır.

Ben bu yüzden “insanca ilk defa ağladınız” dedim.

Evet, Ayetullahlar da ağlar…

İllaki İnsanı ödetmekle mi yoksa insanî ödeşmeyle mi olmalıydı?

Eminim bu gözyaşlarınız çatırdayan rejiminizin temellerini daha da ıslatıp çürütecektir.

İnsanlıkdışı hiçbir rejim ayakta kalamaz.

12 Ocak 2020