37845973_2623612860997796_6552819861066612736_nHaber merkezi-Öz yönetim direnişleri sırasında kızını Cizîr’de, oğlunu ise Hezex’te yitiren Esmer Çıkmaz, Kürtlerin birlik olmadıkları sürece bu acıları yaşamaya devam edeceklerine inanıyor.

Parçalanmış bir hırkayı elinde tutup, “Kızımı elbiselerinden tanıdım” görüntüsüyle aklımızda kaldı Esmer Çıkmaz. Gösterdiği hırka, 16 yaşındaki kızı Yasemin’e aitti. Onu, Cizîr’de sokağa çıkma yasağı sırasında sığındığı bodrumda kaybetti. Çıkmaz, Yasemin’in yasını tutmaya vakit bulamadan bu kez oğlu Vahap’ın Hezex’teki ölüm haberiyle sarsıldı.

Çıkmaz’ın hikayesi de yasak sırasında göçertilen birçok kadınınkine benzer. 90’lı yıllarda birçok aile gibi Çıkmaz ve ailesinin Gabar Dağı eteklerindeki köyleri de yakılır. Bunun üzerine Cizîra Botan’a göç etmek zoruna kalırlar. Ancak, baskılar burada da peşlerini bırakmaz. Çıkmaz’ın çocukları Yasemin ve Vahap böyle bir ortamda büyür.

Elbiselerini alacağını söyledi

10’uncu sınıf öğrencisi Yasemin, Cizîr’de yasak başlamadan önce arkadaşlarını görmek için evden çıkar ve bir daha dönmez. Sonrasında yaşananları anne Çıkmaz, şöyle anlatıyor: “Yasağın 25’inci gününde etrafımızda kimseler kalmadığı için farklı bir yere gittik. Arkadaşlarının yanına gideceğini söyledi. Yasak sırasında cadde üzerinde bulunan marketler 2 saatliğine açıktı. Evden çıktığımızda evdeki elbiselerini alacağını söyledi. Yasaktı ama ana cadde kapanmamıştı. Birisine bir soru sorduğum vakit, o da caddenin diğer tarafına geçti. Ondan sonra Yaseminim’i göremedim.”

Üzerinde naylon eritmişler gibi

Çıkmaz ve komşuları, kızı ve bodrumda kalanları kurtarmak için girişimlerde bulunsa da her seferinde üzerlerine ateş açılır. 3 Şubat 2016 tarihindeyse Yasemin’in ağır yaralı olduğunu basından öğrenir. 7 Şubat’ta yaşanan patlamanın ardından Yasemin yaşamını yitirir. O anları anlatırken duygulanan Çıkmaz, kızının ölümüne sebep olanlar için “Allah bu zalimlere hakkımızı bırakmasın” diyor ve ekliyor: “27 Şubat’ta hastanede cenazesinin olduğunu öğrendik. Kızımı tanıyamadım. Naylon üzerinde eritmişler gibiydi. Cenazemizi de uzun namlulu silahlar altında defnettik.”

Kızının yasını tutamadan oğlunun haberi geldi

Yasemin’in ölümünü öğrenen ağabeyi Vahap, o sırada Hezex’tedir. Annesini arar ve ‘ağlama’ diyerek teselli eder. Çıkmaz, Vahap’ın son sözünün bu olacağını bilmeden cenazesini aylar sonra alır. İki çocuğunu kaybeden Çıkmaz’ın peşini baskılar bırakmaz. Yasemin’in yasını tutarken evlerine gelen polisler tarafından oğlu Vahap’ın araması olduğu söylenir. Çıkmaz, “Oğlumu siz öldürdünüz” cevabı verse de baskılardan kurtulmaz. Üzerinden 2 yıl geçmesine rağmen geçtiğimiz gün polislerin kendilerini arayıp oğlunu sorduklarını söylüyor.

Yaşananlar unutulmayacak

“90’lardan bugüne kadar iyi bir gün görmedik, iyi bir haber almadık” diyen Çıkmaz, Kürtlerin birlik olmadığı sürece bu acıları yaşamaya devam edeceklerine inanıyor. Çıkmaz’ın son sözü, “Küçük çocuklarımız bu yaşananları unutmayacak” oluyor